معرفی ابومحمد فضل بن شاذان نیشابوری

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

فضل بن شاذان نیشابوری,فضل بن شاذان,معرفی ابومحمد فضل بن شاذان ,ابومحمد فضل بن شاذان نیشابوری,نیشابور,

معرفی ابومحمد فضل بن شاذان نیشابوری

فضل بن شاذان نیشابوری، فقيه و محدث بزرگ و سرشناس شيعي قرن سوم هجری است. شمار آثار این عالم بزرگ را ۱۸۰ دانسته‌اند. وي در سال ۲۶۰ ﻫ.ق در گذشت. آرامگاه فضل، در ۵ كيلومتري جنوب شرق نيشابور، در همسایگی روستاي فضل قرار دارد. امروزه آرامستانی که در جوار آرامگاه این دانشور بزرگ نیشابوری واقع شده است را «بهشت فضل» می‌نامند.

.

– ابومحمد فضل بن شاذان:

ابو محمد فضل بن شاذان بن خليل ازدى، فقيه صاحب نظر، متكلم متفكر، مفسر حاذق، دانشمند شهير عالم اسلام و مؤلف گرانقدر در علوم و فنون اسلامى. جاشى او را از طايفه ازد از قبيله‏هاى معروف عرب و پدرش را از شاگردان يونس بن عبد الرحمان شمرده است .(۱) با توجه به رواياتى كه فضل از امام رضا عليه السلام دارد مى‏توان تولد او را در حدود صدوهشتاد هجرى تخمين زد.

.

كشى مى‏نويسد: فضل در روستايى در حوالى بيهق بود كه خبر خروج خوارج به او رسيد براى فرار از چنگ آنان بار سفر بست و از آنجا گريخت در اثر فشار و سختى سفر بيمار شد و در سال ۲۶۰ هجرى درگذشت. (۲) بر قبر او در نيشابور گنبد و بارگاهى است و محل تردد و زيارت شيفتگان علم و ولايت است.

.

– فضل در محفل پيشوايان معصوم:

وى افتخار حضور و شاگردى چهار امام معصوم عليهم السلام را دارد. نجاشى مى‏گويد از امام جواد عليه السلام روايت دارد و شيخ طوسى نام او را در زمره ياران امام هادى و عسكرى عليمها السلام ذكر مى‏كند. (۳) اگر چه نجاشى در روايت فضل از امام رضا عليه السلام ترديد كرده ليكن روايات او در عيون اخبار الرضا عليه السلام (۴) و من لا يحضره الفقيه (۵) در علل شرايع و احكام، با تصريح «فضل‏» درآخر روايت‏به سماع وى از امام رضا عليه السلام جايى براى اين ترديد باقى نمى‏گذارد.

.

– مقام فضل در نزد امامان معصوم:

كتابى از فضل بن شاذان به دست امام حسن عسكرى عليه السلام رسيد، امام با ورق زدن به مطالعه كتاب او پرداخته، فرمود: خدايش رحمت كند، اهل خراسان به منزلتش غبطه مى‏خوردند زمانى كه فضل بين ايشان زندگى مى‏كرد. (۶)

زمانى از فضل نزد امام عسكرى عليه السلام نامى برده شد، شايعه پراكنيهاى دشمن را پيرامون عقايد و شخصيت او براى امام مطرح كردند و از آن حضرت براى شفاى او دعا طلب كردند، امام عليه السلام فرمود: آرى بر فضل دروغ بستند، خداوند رحمتش كند، خداوند رحمتش كند. راوى مى‏گويد: هنگامى كه به خراسان رسيدم فهميدم در همان زمانى كه در خدمت امام بوديم فضل از دنيا رفته بود. (۷)

.

پيامبران و پيشوايان معصوم براى هر كسى به اندازه عقل و فهم و دركش، از مطالب و معارف و حقايق پرده برمى‏دارند «انا معاشر الانبياء نكلم الناس على قدر عقولهم‏» (۸) ، روايت صدوق از فضل بن شاذان در علل شرايع و احكام بيانگر قوت فهم و حذاقت اوست كه امام او را لايق دانسته و بسيارى از فلسفه احكام را در حدود بيست صفحه از سرتاسر فقه براى او گفته است. (۹)

.

– گفتار دانشمندان در باره فضل:

نجاشى رجال شناس بزرگ امامى در ستايش از فضل مى‏گويد: او ثقه و از بزرگان فقها ومتكلمان شيعه و در اين طايفه داراى مقام و جلالتى است، وى مشهورتر از آن است كه ما به توصيف او بپردازيم (۱۰) . و شيخ طوسى در اين راستا مى‏نويسد: فقيه، متكلم، جليل القدر. (۱۱) و كشى او را از عدول و ثقات برشمرده و در موارد زيادى به گفتار او در توثيق و تضعيف رجال به عنوان سندى اعتماد مى‏كند. (۱۲)

.

علماى ديگر نيز به اتفاق او را توثيق و از فقيهان عالى‏مقام و متلكمان سترگ به حساب آورده‏اند.

ابن نديم درباره او مى‏نويسد: فضل بن شاذان رازى، خاصى و عامى است، شيعه او را از خود مى‏داند; از اين رو نام او را در جمله دانشمندان شيعه بردم و حشويه او را از خود مى‏پندارد و كتابهايى دارد كه با عقايد حشويه سازگار است. مانند: تفسير، قرائات، سنن در فقه. فرزندش عباس نيز كتابهايى دارد. (۱۳) ابن نديم ترتيب سور قرآن را در مصحف ابن مسعود و ابى بن كعب از فضل بن شاذان نقل مى‏كند و مى‏نويسد: فضل يكى از پيشوايان و امامان علوم قرآنى و قرائات است از اين رو آنچه اوگفته بود بر آنچه خود ديدم ترجيح داده، نوشتيم. (۱۴)

.

شيخ طوسى در مقام نقد كلام ابن نديم مى‏نويسد: گمان مى‏كنم ابن نديم فضل بن شاذان نيشابورى را با فضل بن شاذان رازى از علماى اهل سنت اشتباه كرده است. (۱۵) اين اشكال به مطالعه كتاب ايضاح فضل بن شاذان تاييد مى‏شود كه وى حشويه و تمام گروههاى غير امامى را مورد نقد و انتقاد قرار داده است و در كتب شيعى نامى از عباس بن فضل بن شاذان به عنوان مؤلف يا راوى حديث ديده نشده است.

.

– اساتيد و مشايخ فضل بن شاذان:

از ويژگيهاى اين مرد بزرگ، استادان زبردست و دانشمند وى هستند كه در تعليم و تربيت او سهم به سزايى داشته‏اند، فضل مى‏گفت: هشام بن حكم مدافع اسلام و ولايت از دنيا رفت و يونس بن عبدالرحمان جانشين او شد كه با براهين محكم خود شبهات مخالفان دين را درهم كوبيده پاسخ مى‏داد، پس از او تنها جانشينش سكاك عهده‏دار اين خدمت‏شد و او نيز دار فانى را وداع گفت و من با پنجاه سال سابقه شاگردى در محضر چنين بزرگانى در پست ايشان به انجام وظيفه مشغولم. (۱۶)

.

وى حديث را از ابوثابت، حماد بن عيسى، صفوان بن يحيى، عبد الله جبلة، عبدالله بن الوليد العدنى، محمد بن ابى عمير، محمد بن سنان، محمد بن يحيى، يونس بن عبد الرحمان روايت مى‏كند. رواياتش در كتب اربعه به ۷۷۵ روايت‏بالغ شده است. (۱۷).

.

– تاليفات فضل:

نجاشى مى‏نويسد:(كنجى) (كشى) براى فضل صد وهشتاد تصنيف گفته است وى نام حدود چهل تاليف او را ذكر مى‏كند و شيخ طوسى نيز در حدود سى تاليف از آثار او را ياد كرده است. به مقتضاى متكلم بودن فضل بيشتر تاليفاتش در رد و ابطال عقايد فرقه‏هاى ديگر است. همانند: كتاب النقض على الاسكافى فى تقوية الجسم; كتاب الرد على اهل التعطيل; كتاب الرد على الثنوية; كتاب الرد على محمد بن كرام; كتاب الرد على الفلاسفة و… و پاره‏اى از تاليفاتش نيز در مسائل اختلافى بين متكلمان است همانند: كتاب الوعيد; كتاب الاستطاعة; كتاب التوحيد فى كتب الله; كتاب مسائل في العلم; كتاب معرفة الهوى والضلالة; كتاب الرجعة; كتاب الامامة و… قسمتى از تاليفاتش نيز در علومى همانند فقه، حديث، لغت، تفسير وعلم قرائات و … مى‏باشد همانند كتاب الفرائض; كتاب الطلاق; كتاب المتعتين ; كتاب العروس در لغت و….

.

از ميان اين همه تاليفات، پاره‏اى از سخنانش در لابلاى كتب فقهى و كلامى و كتابى به نام الايضاح در لابلاى كتب فقهى و كلامى ديده مى‏شود.

.

– گوشه‏اى از سخنان فضل در كتب كلامى:

الف: از ديدگاه اهل سنت، اگر شخصى از دنيا رود و دخترانى باقى بگذارد، بايد دو ثلث از ماترك او را به دختران و ثلث‏باقى مانده را به عصبه ميت دهند.(رجوع شود به موسوعه فقهيه، ج‏۴، ص ۳۰۷ به بعد) و بنابر مذهب اماميه تا زمانى كه از طبقه اول كسى زنده باشد نوبت‏به طبقه دوم نمى‏رسد.

.

فضل به علماى اهل سنت مى‏گفت: اگر ميتى ۳۰ هزار درهم به جاى گذارد براى ۲۸ دختر خود و يك پسرش چگونه تقسيم مى‏كنيم؟ گفتند: به هر دخترى هزار درهم و به پسر دو برابر آن.گفت: اگر ۲۸ دختر و پسر عمويى داشته باشد بنابر قاعده ارث بين شما به دختران ۲۰ هزار درهم و به پسر عموى ميت ده هزار درهم بايد داده شود، لازمه اين نظر اين است كه سهم پسر كه از صلب ميت است كمتر از سهم پسر عمو باشد در حالى كه نام پسر در قرآن به عنوان متقرب به ميت ذكر شده ولى پسر عمو به واسطه پدر و جدش با ميت قرابت پيدا مى‏كند.

.

ب: از او دليلى بر امامت اميرمؤمنان عليه السلام خواستند گفت: دليل كتاب و سنت و اجماع مسلمانان. زيرا قرآن فرمان به اطاعت از اولو الامر داده است و در معناى اولو الامر اختلاف شده كه آيا مراد امراى لشكرند يا علما يا آمران به معروف و ناهيان از منكر و به اجماع امت امير مؤمنان‏عليه السلام همه اين مناصب را دارا بوده است اما ديگران نه. زيرا به سنت ثابت‏شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم على عليه السلام را براى قضاوت به يمن فرستاد، امارت بر لشكر داد و به او ولايت‏بر اموال و اداى ديه به بنى جذيمه داد و براى قرائت‏سوره برائت را انتخاب كرد.

.

ج: وى با تمسك به اين آيه:«اولوا الارحام بعضهم اولى ببعض فى كتاب الله من‏المؤمنين والمهاجرين‏» (احزاب/۶)، استدلال بر امامت امير مؤمنان مى‏كرد و مى‏گفت: خداوند ولايت را بر نزديكترين افراد به پيامبر واجب كرده و او را اولى از ديگران دانسته است و امير مؤمنان عليه السلام در اين مقام بر ديگران مقدم است.

.

اگر كسى بگويد: عباس عموى پيامبر بر على عليه السلام مقدم است گوييم: اقربيت تنها كافى نيست‏بلكه اقربيت در آيه بر صفت ايمان و هجرت معلق شده وعباس از مهاجران نبود.

د: وى بر فتواى اهل سنت در طلاق اشكال داشت كه قابل دفع نيست مى‏گفت: اگر مردى با زنى ازدواج و پس از وطى با او، خلعش كند و پس از ساعتى از خلع برگردد و او را عقد كند و بدون مجامعتى او را طلاق دهد بنابر فتواى شما اين زن را عده نيست، زيرا طلاق قبل از دخول عده ندارد پس جايزاست مرد ديگرى با او در همان روز ازدواج كرده و اگر اين صحنه تكرار شود جايز است در يك روز چندين مرد با اين زن ازدواج و… داشته باشند و اين امرى شنيع و بى سابقه در اسلام است. (۱۸)

.

– نظرى كوتاه بر كتاب ايضاح:

فضل بن شاذان در كتاب گفتار و عقايد جهميه، معتزله، جبريه، اصحاب حديث، مرجئه، خوارج، علماى حجاز و عراق و انظار اهل سنت پيرامون اميرمؤمنان و معاويه و طلحه و زبير و عثمان و گفتارشان را در اعتبار علما و دانشمندانشان مانند عبدالله بن مسعود، حذيفة بن يمان، ابوهريره، ابوموسى اشعرى، مغيرة بن شعبه، سمرة بن جندب، خالد بن عرفطه، عبدالله بن عمر، عايشه، عمرو بن العاص، الحكم بن العاص و… نقل كرده و پس از آن به انتقاد از افكار مرجئه پرداخته، رواياتى كه در اثبات خلافت ابوبكر اقامه مى‏كنند همانند:« اصحابى كالنجوم‏»، «اختلاف امتى رحمة‏»، را تحليل مى‏كند و اشكالات آن را مطرح كرده آياتى را در ردنظريه عدالت صحابه به طور مفصل مطرح مى‏كند و اين نظر را مخالف با كتاب خدا قلمداد مى‏كند و مطاعن خلفا را يكى‏يكى نقل مى‏كند و شگفت اين كه در تمام موارد بركتب اهل سنت استشهاد مى‏كند.

.

پى‏نوشت‏ها:

۱. رجال نجاشى، چاپ جامعه مدرسين، ص ۳۰۷.

۲. المختار من رجال الكشى، چاپ دانشگاه مشهد، ص ۵۴۳.

۳. رجال الطوسى، ۱۰۶.

۴. عيون اخبار الرضا: ج‏۲، ص ۱۲۸.

۵. من لا يحضره الفقيه: ج‏۱، ص ۲۹۹، ۳۰۵، ۴۵۴، ۵۴۱و ۵۲۲.

۶ و ۷. المختار من رجال الكشى، ص ۵۴۲.

۸. بحار الانوار: ج‏۲، ص ۲۴۲.

۹. عيون اخبار الرضا:ج‏۲،ص ۱۲۸-۱۰۶.

۱۰. رجال النجاشى، ص ۳۰۷.

۱۱. الفهرست، ص ۱۲۴.

۱۲. المختار من رجال الكشى، همانجا.

۱۳. فهرست ابن نديم، ص ۲۸۷و ص ۲۹.

۱۴. الفهرست، ص ۱۲۴.

۱۵. المختار من رجال الكشى، ص ۵۳۹.

۱۶. معجم رجال الحديث: ج‏۱۳، ص ۲۹۹.

۱۷. الفصول المختارة، ص ۱۸۲و ۱۱۸.

۱۸. همان، ص ۱۷۸.

منبع:

«ابومحمد فضل بن شاذان»، سایت مرکز جهانی اطلاع‌رسانی آل البیت. به کوشش ققنوس شرق، ابرشهر: دانشنامه نیشابور، مردادماه ۱۳۸۵.

—————————————————————————

فضل بن شاذان

وقتی امام ما، «رحم الله فضل» گفت

این شـد مدال ســرمدی افتخار فضل

«ژولیده نیشابوری»

چهار گزارش از امام عسکری (ع) و چند نکته:

برای شناخت شخصیت علمی و منش عملی جناب فضل بن شاذان، ناگزیر باید گرد و غبار گذشت سده‌های دراز را کنار بزنیم، و از ورای مه غلیظ دوازده قرن زمان پرنشیب و فراز، به سخنانی گوش جان سپاریم که آن بزرگ مرد را می‌شناسند. این بخش را، با چند کلام از امام حسن عسکری (ع) زینت می‌بخشیم که از زبان وحی صادر شده و بدون هیچ گونه غلوّ و اغراق، حقیقت را می‌نمایاند. از امام حسن عسکری (ع) چهار جمله‌ی ارزشمند درباره فضل بن شاذان روایت شده که- با وجود کوتاهی- به خوبی مقام جناب فضل را نشان می‌دهد:

روایت اوّل:

فردی از اهل بوزجان به نام فورا گوید:‌ فضل بن شاذان مرا به عنوان نماینده به عراق فرستاد تا خدمت امام حسن عسکری (ع) برسم. پس از این که پیام‌های فضل را به حضرتش رساندم،‌ و خواستم تا از خدمت حضرتش خارج شوم، کتابی از آثار فضل بن شاذان را که در پارچه‌ای پیچیده بودم، از دستم افتاد. امام (ع) آن را برداشت،‌ در آن نگریست، از خدای متعال برای او رحمت طلبید، و فرمود: من نسبت به اهل خراسان غبطه می‌برم، به دلیل جایگاهی که فضل بن شاذان دارد و نیز این که فضل در میان آنان است و به او دسترسی دارند. (رجال کشّی، ش ۱۰۲۷؛ معالم العلماء، ۹۰؛ رجال ابن داوود حلّی، ۱۵۱).

– برخی از نکات حدیث اول:

۱. فضل،‌ شخصیت مهمّی در میان شیعیان نیشابور بوده و به جهاتی به جای این که خود به حضور امام عسکری (ع) برسد، نماینده‌ای به خدمت حضرتش می‌فرستد، از جمله به این دلیل که چهره‌ای شاخص بوده و در وضعیت خاصّ امام عسکری (ع) (محاصره در منطقه نظامی سامرا) بهتر آن بوده که فرد دیگری به خدمت آن حضرت برسد. همچنین به این دلیل که فضل، امور شیعیان را بر عهده داشته و در گرفتارهای مختلف فکری، ‌سیاسی، اجتماعی و… نمی‌توانسته زمانی طولانی، از منطقه دور بماند.

۲. خراسان، در آن زمان سرزمینی آباد و بسیار گسترده بود، که تقریباً نیمی از ایران امروز، کلّ کشورهای افغانستان،‌ تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان، ترکمنستان، و بخش‌هایی از شبه قاره هند را در بر می‌گرفت. این منطقه پهناور، چهار شهر بزرگ داشت که مقرّ حاکمان و والیان بود: نیشابور، بلخ، مرو، هرات. نیشابور در آن روز، بخشی عظیم از تمام خراسان امروز (سه استان خراسان) را شامل می‌شد. اهمیّت کلام امام عسکری (ع) در مورد سعادت خراسان و اهل آن به وجود فضل، با توجّه به این نکته جغرافیایی، بهتر روشن می‌شود.

۳. طلب رحمت امام (ع) برای فضل، نهایت اظهار محبت و علاقه آن حضرت به فضل را نشان می‌دهد. امامان معصوم، این گونه دعاها را برای همه افراد به کار نمی‌بردند. همچنین غبطه خوردن بر اهل خراسان،‌ به دلیل دسترسی به فضل،‌ پیام مهمّی را می‌رساند که نباید به سادگی از آن گذشت.

روایت دوم:

به ورق بوشنجانی از حومه هرات به حج رفته و – به رسم شیعیان در آن سال‌ها- پس از حج به زیارت امام زمان خود یعنی حضرت عسکری (ع) می‌رود. در هنگام ورود به سامرا، کتاب «یوم و لیلة» فضل بن شاذان را همراه داشت. کتاب را به حضور امام عسکری (ع) تقدیم کرد و خواست که حضرتش در آن نظری بیفکند. امام (ع) آن را گرفت، به دقت و برگ برگ ملاحظه کرد و فرمود: «هذا صحیح ینبغی أن یعمل به». این کتاب، صحیح است و شایسته است که بدان عمل شود. (رجال کشّی، ۵۳۸، ش ۱۰۲۳؛ التحریر الطاووسی، ۴۵۵)

– برخی از نکات حدیث دوم:

۱. کتاب «یوم و لیلة» فضل بن شاذان، ظاهراً کتابی بوده مشتمل بر اعمال و آداب عبادی که شیعیان،‌ آن را همواره- حتّی در سفرها- همراه خود داشتند. توجّه آنها به چنین کتابی، خود، نشانگر آن است که فضل، چهره‌ای شاخص و موجّه در میان شیعیان داشته است.

۲. این که امام معصوم، کتابی را برگ برگ بررسی کند،‌ نشانه اهمیّت و ارزش کتاب و نویسنده آن است.

۳. جمله امام (هذا صحیح ینبغی أن یعمل به)، تأییدی کم نظیر از امام معصوم نسبت به کتابی است،‌ دست کم در میان اخباری که به دست ما رسیّده است.

روایت سوم:

ابوسعید هروی و ابوعبدالله شاذانی نیشابوری – که هر دو، از صحابه امام عسکری (ع) هستند- نقل کرده‌اند که حضرتش سه بار فرمود: رحم الله الفضل، رحم الله الفضل، رحم الله الفضل- خداوند بر فضل، رحمت آورد. (رجال کشّی، ش ۱۰۲۸؛ بحارالانوار، ۵۰: ۳۰۰).

– برخی از نکات حدیث سوم:

۱. این گونه تعبیرات- چنان که گفتیم- در میان سخنان ائمه معصومین (ع) در مورد اصحابشان به ندرت اتفاق افتاده است.

۲. بیان این جمله و سه بار تکرار آن، در حضور دو تن از شیعیان خراسانی- که یکی از آنان، شاگرد خاص و نوه برادر فضل بوده- به نوعی معرفی جایگاه و منزلت فضل برای شیعیان خراسان است تا محضر آن بزرگ مرد را قدر بدانند.

روایت چهارم:

به ورق بوشنجانی گوید: خدمت امام عسکری (ع) عرض کردم که فضل بن شاذان بیمار است و مردم می‌گویند که این بیماری در اثر نفرین شماست، زیرا از ایشان به شما گزارش داده‌اند که به عقیده او، جانشین حضرت ابراهیم (ع) برتر از جانشین خاتم‌الانبیاء (ص) است،‌ در حالی که او چنین عقیده‌ای ندارد و این سخن را به دروغ به او نسبت داده‌اند. امام (ع) فرمود: آری. (مسلّم بر او دروغ بسته‌اند). خداوند بر فضل رحمت آورد. به ورق بوشنجانی پس از شنیدن این سخن از امام عسکری (ع) به نیشابور برگشت و خبردار شد که در همان ایام، فضل، از دنیا رفته است. (رجال کشّی، ش ۱۰۲۳؛ معجم رجال الحدیث، ۲۹۲:۱۳).

– برخی از نکات حدیث چهارم:

۱. بزرگان شیعه، همواره در معرض حسادت‌های حاسدان قرار داشتند که درصدد تخریب شخصیت آن‌ها بودند. توطئه‌های حکومت‌های ظالم، نیرنگ‌های عالم‌نماها، فضاسازی فرقه‌ها و مکتب‌های مختلف فکری و … به این مسئله دامن می‌زد. در این میان، امامان معصوم (ع) غالباً در شدّت فشار و تقیه، امکان دفاع از بزرگان اصحاب را نمی‌یافتند. ولی وقتی فردی قابل اعتماد- مانند به ورق بوشنجانی- می‌یافتند، حقیقت را می‌گفتند تا جایگاه اصحاب مورد وثوق خود را استوار سازند.

۲. این گونه سخنان بی‌پایه، از زبان آن گونه گویندگان به صفحات کتاب‌ها منتقل شده که همچنان به کتاب‌های بعدی منتقل می‌شود. کسانی که با متون مربوط سر و کار دارند،‌ باید در این مورد، دقّت و احتیاط علمی را از دست ندهند.

۳. در این مورد خاص، شهادت امام معصوم (ع) بر دروغ بودن چنین نسبتی، بهترین سند حقانیت و صحّت عقاید فضل بن شاذان است.

منبع: طالعی، عبدالحسین، ۱۳۸۹، «فقیه نیشابور؛ مروری بر زندگی و آثار فضل بن شاذان»، زیر نظر علیرضا مختارپور قهرودی، تهران، همشهری، چاپ نخست.

برگرفته از: وبگاه راسخون

http://rasekhoon.net/article/show/632001

فقیه نیشابور؛ مروری بر زندگی و آثار فضل بن شاذان

کتاب‌های منتشر شده > اندیشمندان ایران و اسلام – نیشابور یکی از مهم ترین مراکز تمدن مسلمانان است که در چنین هنگامه ای میدان برخورد فرقه های گوناگون و اندیشه های رنگارنگ است.در این میان در کهکشان خاندان حق طلبِ شاذان بن خلیل نیشابوری،ستاره ای به نام فضل بن شاذان طلوع می کند که به برکت علم آموزی از امامان معصوم به ویژه امام ابوالحسن الرضا(ع) و کسب محضر بعضی از خواص اصحاب آن بزرگمردان آسمانی،دین را از سرچشمه ی زلال آن فراگرفته و بر همان پایه های استوار ،کاخی از استدلال پی افکند که«از باد و باران نبیند گزند».کتاب حاضر به بررسی زندگی و آثار فضل بن شاذان نیشابوری می پردازد.

نویسنده: عبدالحسین طالعی
نوبت چاپ: اول۱۳۸۹
شمارگان: ۲۰۰۰ نسخه
قیمت: ۲۵۰۰ تومان

نیشابور یکی از مهم ترین مراکز تمدن مسلمانان است که در چنین هنگامه ای میدان برخورد فرقه های گوناگون و اندیشه های رنگارنگ است.در این میان در کهکشان خاندان حق طلبِ شاذان بن خلیل نیشابوری،ستاره ای به نام فضل بن شاذان طلوع می کند که به برکت علم آموزی از امامان معصوم به ویژه امام ابوالحسن الرضا(ع) و کسب محضر بعضی از خواص اصحاب آن بزرگمردان آسمانی،دین را از سرچشمه ی زلال آن فراگرفته و بر همان پایه های استوار ،کاخی از استدلال پی افکند که«از باد و باران نبیند گزند».کتاب حاضر به بررسی زندگی و آثار فضل بن شاذان نیشابوری می پردازد.

.

معرفی ابومحمد فضل بن شاذان نیشابوری

منبع : روزنه

جدید ترین اخبارفرهنگی را درسایت نیشابوریا دنبال کنید.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *